هفتم مهر ماه یادآور رشادت‌ها و ایثارگری کسانی است که بی‌هیچ ادعا، جان خود را در معرض خطر قرار می‌دهند تا جان و مال دیگران را حفظ کنند. آتش‌نشانان، تنها صاحبان یک شغل نیستند، بلکه حاملان رسالتی انسانی، اجتماعی و اخلاقی‌اند؛ رسالتی که در تمام فرهنگ‌ها با احترام و ستایش همراه بوده و آنان را در شمار قهرمانان واقعی جامعه قرار داده است.

آنچه به این حرفه منزلتی جهانی می‌بخشد، صرفاً مهارت‌های فنی یا دشواری عملیات‌ها نیست، بلکه شجاعت و ازخودگذشتگی بی‌مانندی است که آتش‌نشانان در سخت‌ترین لحظات بروز می‌دهند؛ زمانی که بسیاری در پی نجات خویش‌اند، آنان بی‌پروا قدم در دل خطر می‌گذارند. این فداکاری نه‌تنها در میدان عمل، بلکه در عرصه خانواده نیز جلوه‌گر است. زندگی آتش‌نشان با شیفت‌های طولانی و دوری از عزیزان پیوند خورده و این دوری، خود شکلی از ایثار است. در کنار آنان، خانواده‌ها نیز بار سنگین نگرانی و انتظار را بر دوش می‌کشند و در این ایثار شریک می‌شوند.

حضور آتش‌نشانان در جامعه فراتر از امدادرسانی است؛ آنان نمادی از مسئولیت‌پذیری اجتماعی‌اند و احساس امنیتی می‌آفرینند که بستر توسعه فرهنگی و اجتماعی را فراهم می‌کند. چهره آنان تصویری روشن از انسانی است که منفعت جمع را بر سود فردی ترجیح می‌دهد؛ الگویی که می‌تواند الهام‌بخش نسل‌های جوان برای گرایش به ارزش‌های والایی چون شجاعت، نوع‌دوستی و مسئولیت اجتماعی باشد.

در بسیاری از کشورهای پیشرفته، آتش‌نشانی در ردیف مشاغل ممتاز جای دارد و از حمایت‌های ویژه در حوزه رفاه، سلامت جسم و روان، و خدمات اجتماعی برخوردار است. این نگاه باید در کشور ما نیز تقویت شود تا آتش‌نشانان نه صرفاً نیروهای خدماتی، بلکه ایثارگران جامعه شناخته شوند. تحقق این امر در گرو ارتقای تجهیزات و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین برای کاهش خطرات، حمایت از خانواده‌ها از طریق خدمات رفاهی و...، توجه به سلامت جسمی و روانی کارکنان، فرهنگ‌سازی گسترده برای معرفی آنان به‌عنوان قهرمانان ملی و همچنین بهبود جایگاه شغلی و معیشتی این قشر است.

هفتم مهر تنها یادآور یک حادثه یا مناسبت نیست، بلکه فرصتی است برای پاسداشت قهرمانانی که پاسدار امنیت و آرامش مردم‌اند. ارج نهادن به آنان، در حقیقت پاسداشت ارزش‌های والایی همچون ایثار، انسانیت و نوع‌دوستی است؛ ارزش‌هایی که جامعه را زنده و آینده را روشن نگاه می‌دارند.