امروز، آسمان معنویت، گواهِ طلوعِ ستاره‌ای است که نامش «فاطمه» است؛ بانوی دو جهان، کوثرِ بی‌کران، و الگویی جاودانه برای هر زنی که در مسیرِ عزّت، عشق و ایثار گام برمی‌دارد.
میلاد حضرت زهرا (س) تنها یک روز تقویمی نیست؛ پیامی است هستی‌بخش به زنانی که در هیبتِ «مادر»، پایه‌های استوارِ خانواده را می‌آفرینند، و در قامتِ «همسر»، مایه‌ی آرامش و قوّتِ زندگی می‌شوند.

در این روز فرخنده، سر تعظیم فرود می‌آوریم:

· در برابر تمام مادران و همسرانِ ایرانِ عزیزمان؛ آنان که با صبوریِ بی‌کران، مهربانیِ بی‌منت، و ایثارِ خستگی‌ناپذیر، کانون گرمِ خانواده را پاسداری می‌کنند و نسل‌هایی عاشق و مقاوم را پرورش می‌دهند.
· و با افتخار و احترامی بی‌کران، در پیشگاهِ مادران و همسرانِ شهدا؛ آنان که والاترین عزیزانِ خود را به حریم امنیت و عزت این سرزمین هدیه کردند و اکنون، با صبری ستودنی و ایمانی استوار، حاملانِ میراثِ جاودانه‌ی شهادت و عزت هستند. دردِ فراقِ آنان، با سرافرازیِ یک امت گره خورده است. آنان نه تنها مادر و همسرِ یک شهید، که مادران و همسرانِ ملتی اند که در سایه‌ی خونِ پاک شهدا نفس می‌کشد.

ای مادرانِ دلسوز و همسرانِ فداکارِ ایران‌زمین،
شما در سایه‌ی محبت‌های بی‌ریا، سنگ‌بنای جامعه‌ای استوار و آینده‌ای درخشان را نهاده‌اید. و ای مادران و همسرانِ گرانقدرِ شهدا، شما با پرورش و حمایتِ آنان، درسِ بی‌منّتِ عشق به وطن و دفاع از آرمان را به تاریخ آموختید. عظمتِ نقش شما، چه در آغوشِ خانواده و چه در میدانِ صبر بر فراق، همواره ستودنی و ماندگار است.
زندگی‌تان سرشار از صحنه‌هایی است که گاه قهرمانانه و گاه آرام، اما همیشه مقدس، تاریخِ عشق و تعهد این سرزمین را رقم می‌زند.

امروز، روزِ گرامیداشتِ شماست؛ روزی که از «فاطمه» می‌آموزیم چگونه می‌توان در اوجِ عفاف، در قله‌ی دانایی و در ژرفای عاطفه، استوار بود و ایثار کرد.
باشد که پرتوِ نورانی این بانوی بزرگ، همیشه مونسِ دلتان و روشنگرِ راه‌تان باشد و در پناهِ الطاف الهی، سرشار از سلامت، شادی و سربلندی باشید.

با احترام و سپاس بی‌پایان،
به نام او که زن را مایه‌ی آرامشِ جان آفرید.